Urodził się 6 listopada 1943 r. Do Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego (Księża Pallotyni) wstąpił w 1961 r. Po odbyciu studiów w WSD w Ołtarzewie, w 1969 r. przyjął święcenia kapłańskie, po czym podjął studia z teologii dogmatycznej na KUL-u. Stopień doktora teologii otrzymał na UKSW w Warszawie w 2003 r. na podstawie rozprawy „Duchowość apostolska według św. Wincentego Palloniego”. W 2008 r. uzyskał na UKSW stopień doktora habilitowanego z teologii dogmatycznej na podstawie dorobku naukowego oraz dysertacji „Życie konsekrowane w posoborowym nauczaniu Kościoła” (Ząbki 2007).
Był prefektem alumnów i mistrzem nowicjatu, a od 1981 r. pełni funkcję wyższego przełożonego (prowincjała lub wiceprowincjała). Wiele lat był członkiem Komisji Episkopatu ds. Misji, konsultorem Komisji Episkopatu ds. Apostolstwa Ludzi Świeckich i wiceprzewodniczącym Komisji Mieszanej: Biskupi - Wyżsi Przełożeni. Przewodniczył Konferencji i Konsulcie Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce, a także Komisji Zakonnej ds. Współpracy z Laikatem i ds. Powołań oraz Krajowej Radzie Koordynacyjnej Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego w Polsce. W 1999 r. brał udział w Zgromadzeniu Specjalnym Europejskiego Synodu Biskupów.
Jest konsultorem Komisji Episkopatu ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, członkiem Krajowej Rady Duszpasterstwa Powołań i Krajowej Rady Koordynacyjnej Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego w Polsce. Jest profesorem UKSW i kierownikiem Katedry Hagiografii, wykładowcą w Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie, a także wicedyrektorem i wykładowcą w Instytucie Teologii Apostolstwa, który działa jako punkt konsultacyjny UKSW. Autor książek, wielu artykułów naukowych i popularnonaukowych. Współorganizator licznych sympozjów i kongresów. Wygłosił szereg referatów naukowych.